|
Yavuz Sultan Selim ve Kürtler Eklendi 1087 gün önce  |
|
|
|
Facebook'ta GÜVENLİK
Gündemde olduğu ilk günden beri güvenliği ile ilgili sorunlar yaşayan Facebook'u 12 adımda daha güvenli hale getirebilirsiniz. İşte pratik yöntemler...
Adım 1: Facebook'a üye olurken normalde kullandığınız mail adresi ile kayıt olmayın. Bu sayede mail adresinize ulaşacak kişilerin sizi kendi reklam alanlarına yönlendirmesinin önüne geçmiş olursunuz. Kendi sitelerine sizi Facebook'tan çaldıkları mail adresi ile kayıt yapamazlar.
Adım 2: Facebook'a üye olurken size sorulan özel bilgi alanlarını kesinlikle boş bırakın.
Adım 3: Fazla fotoğraf koymak yerine insanların sizi tanıması için yeterli olacak görsel dökümanı siteye ekleyin. Bu sayede kötü niyetli kişilerin kendi sitelerinin veritabanlarında sahte hesaplar oluşturarak sizin üzerinizden para kazanmalarının önü kesilmiş olur. Çünkü bu tür sitelerde geniş görsel dökümana sahip olmayan profiller sahte hesap görüntüsü vermektedir, dolayısı ile site sahipleri size ait içeriği Facebook üzerinden kopyalama gayretine girmeyeceklerdir.
Adım 4: Bir kişiyi arkadaş olarak eklerken, kesinlikle arkadaşlık detayı belirtmeyiniz. Bu bilgisayar korsanları açısından bulunmaz bir nimettir. Çünkü eğer "A" kişisine akrabalık veya yakın ilişkide olduğunu belirten "B" kişisini bilgisayar korsanları farkederse bu isim üzerinden A kişisi ile MSN,GSM gibi farklı noktalardan irtibat sağlamayı seçeceklerdir. Örneğin size farklı bir MSN adresi veya telefon numarası üzerinden "Merhaba A ben B yeni iletişim adresim bu, lütfen kaydet" mesajını bırakarak kısa bir süre içerisinde de sizden alması gereken materyali veya bilgiyi alabilir.
Adım 5: Arkadaşlık talebini onaylayacağınız hesapların kişisel olduğundan emin olun. Örneğin "İstanbullular", "Zeki Müren Sevenler" gibi belli düşünce ve ortak noktayı belirtmeye yönelik açılmış kişisel hesapları onaylamayın. Bunun yerine bu tarzdaki grupların davetlerini kabul etmeniz bilgilerinizin güvenliği açısından önemlidir.
Adım 6: Size mesaj gönderen kişiyi tanımıyorsanız, ne olursa olsun cevap göndermeyiniz. Bilgisayar korsanları sizi tuzağa düşürmek için şu tarz mesajlar göndermeyi deneyeceklerdir. "Merhaba,tanışıyormuyuz?", "Beni eklemişsiniz ama tanıyamadım", "Siz şu lisede okudunuz mu?" vs. Kısacası sizin tek kelime ile bile cevap vereceğiniz her ihtimal onlar için önemlidir. Çünkü Facebook'ta bir kişiye mesaj gönderdiğiniz anda profiliniz o kişiye kısıtlı olarak 1 aylığına açılır. Dolayısı ile art niyetli kişi fotoğraflarınız başta olmak üzere sizinle ilgili istediği dökümanı kopyalayabilir, kendi çıkarları için kullanabilir.
Adım 7: Yükleyeceğiniz ek uygulamalar ile bilgilerinizin, uygulama sahibine gideceğinin bilincinde olun. Güvenmediğiniz ek uygulamaları yüklemeyin.
Adım 8: "Status" yani durum bilgisi yazdığınız yere o an bulunduğunuz konum veya kısa süre içinde yapacağınız işler hakkında bilgi vermeyiniz. Bilgisayar korsanları bunu sizinle irtibat kurmak için kullanacaktır. Sizinle arkadaş listenizdeki biri gibi sahte bir iletişim adresinden irtibat kurarken bu anlık istihbarat bilgisini kullanabileceklerdir.
Adım 9: "Bu resmi şu kadar kişiye yollayın, şu olacaktır" tarzında ki mesajlara itibar etmeyiniz.
Adım 10: Tanımadığınız kişilerden gelen arkadaşlık taleplerini reddettikten sonra Privacy bölümünden kişiyi engelleyin. Bu sayede kişinin size sürekli arkadaşlık talebi göndermesinin önüne geçebilirsiniz.
Adım 11: Fotoğraflarınızı yüklerken albümün herkese açık özelliğini sadece arkadaşlarınıza açık hale getiriniz. Bu sayede art niyetli kişilerin fotoğraflarınızı kopyalamasının önüne geçebilirsiniz.
Adım 12: Fotoğraflarınızı yüklerken toplu değil tek tek yüklemeye özen gösterin. Facebook fotoğrafların yüklenme anına göre bir numara vermektedir. Numaraların peşpeşe olması istemediğiniz kişilerin fotoğraflarınıza ulaşabilmesi riskini taşımaktadır.
03.Mayıs.2009 16:35:41
Gönderen: tarihci Muallim - 1122 gün önce Yorumlar: 0 |
|
|
|
İşte 31 Mart'ın 'derin' yüzü Eklendi 1144 gün önce |
|
|
|
Mehmet Akif ve Irkçı Milliyetçilik 'Ağlarım, ağlatamam, hissederim, söyleyemem. Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım.' M. Akif Ersoy Eklendi 1176 gün önce |
|
|
|
ZEYNELABİDİN ARKADAŞIMIZIN BİR ÇALIŞMASIDIR
Gönderen: tarihci Muallim - 1192 gün önce Yorumlar: 0 |
|
|
|
Dr.Sivan ve Zazalar Eklendi 1198 gün önce |
|
|
|
Avrupa Hayranlarına Armağan Demir Bakire: Bir ingiliz icadı‚ özellikle İspanyolları sorgulamak için kullanılan bu demir tabut‚ içine giren kurbanın ardından kapanan bir heykel... Eklendi 1198 gün önce |
|
|
|
A Review of Sassanid Images and Inscriptions
By: Asghar Mahmoudabadi
Introduction
Stone cutting and engraving and construction of glorious buildings was not so popular in the Sassanid period as in Achaemenid period. Perhaps if one compares these two periods the Sassanian rank was far loftier than the Achaemenid period. Nevertheless like their Achaemenid ancestors (the Sassanians believed to be the true descendents of Achaemenid Dynasty which had been overturned in 330 A.D. by Alexander) were interested to record important events during their reign such as victory over enemies, ascension to the throne, coronation, and displaying the magnificence of their courts on the breast of mountains in Iran and particularly in Pars or Fars province.
The majority of these images are accompanied by inscriptions from Ardeshir I or Shapour I of the Sassanid Dynasty, but some are void of inscriptions.
With the exception of engravings that have survived at Taqe Bostan near Salmas all the Sassanian images were made in Pars (Fars) province because the Sassanians were very much in love with their original birthplace. Most the inscriptions in Pars are religious or symbolic in nature whereas the images and inscriptions in Taq-e Bostan are less religious and mostly refer to private and royal ceremonies and the glory of their courts. But since the Sassanian kings believed that kingship was a divine gift bestowed by Ahura Mazada, such a definition are frequently visible in the majority of their inscriptions particularly in Pars.
In this short article we hope we can introduce to some extent the Sassanian images and inscriptions to interested readers. In conclusions it must be noted that these images and inscriptions are the most important and most valid sources to trace the Iranian history and it would be appropriate to do more and more to preserve them.
Naqsh-e Rajab
Coronation Ceremony
According to Zareh the founder of the Sassanian Dynasty has most probably crowned himself in his headquarters at Anahita (Venus) Temple at Estakhr, Pars province, where Sassan, his ancestor had been a grand mubid (Zoroastrian monk). It was in that temple or at Naqsh-e Rajab valley near Estakhr that four hundred years after Ardeshir, the last Sassanian king crowned himself because Ardeshir and Shapour had engraved their coronation on the stone in that region.
The ceremony of anointing Ardeshir as king of kings by the grand mubid is shown in two places - Naqsh-e Rajab and Naqsh-e Rostam - near the caves where the Achaemenid kings are buried. Therefore according to Zareh the Naqsh-e Rajab engraving was made before Naqsh-e Rajab. The ceremony in Naqsh-e Rajab has not been wholly preserved intact and many of its details have been erased or are obscure due to erosion or disintegration of the rocks.
The grand mubid is holding the royal ring at his right hand and the royal staff by his left hand and is presenting both these royal insignias to the king. The king wears the ring on his right hand and has raised his left hand and forefinger as a token of respect and obedience. The grand mubid is wearing a corrugated golden crown. The king in this image resembles the pictures imprinted on his coins during the beginning of his reign. He is bestowed with a long and square beard and short hair and the grand mubid and the king and the other personalities in the image are down on their feet. Zareh has spotted the face of two children in the space between the God and the king.
This image has been described in the following manner as well:
Ardeshir is standing on the left side with a crown which seems to have been installed overhead and the grand mubid is standing on the right side and extending the crown to Ardeshir. The representatives of the royal dynasty is standing as shown from the marks on his cap and Shapour , Ardeshir's son and prince royal is standing beside the mubid which means that he is the king's successor. Behind them one can behold the image of Ahura Mazda and a famous lady which is either the mother or the chief lady of Ardeshir. The image is 2.5 meters high and 4.5 meters long.
The King And His Courtiers
Here Shapour and his children, his wife and the elders of the court are mounted on horses. The first standing figure belongs to Hormozd, son of Ardeshir, which means he is the crown prince. Behind him Shapour Shahmishan, the other son of the king is standing. The third image belongs to Nersi, another son of Shapour and king of Turestan, Sekestan and India and behind Nersi one can see Bahram, another son of Shapour, the king of Gilan, along with Azar Nahid, Shapour's first lady. In the second raw and at a little lower elevation Bidaksh and Hezarbod, the elders of the court, are standing and behind them the representative of famous families as well as army commanders.
The details of the images are signified by the marks on the caps they wear. The courtiers are standing according to their rank. It can be in fact said that the images in Naqsh-e Rajab exactly represent the list and titles of the elders of the royal family in Shapour's inscription in the Zoroaster's chief temple. From the picture of Shapour Shahmishan one can trace the history of engravings. An engraving made approximately 262 years B.C. shows that Shapour Shahmishan was not alive and Dinak, his wife, ruled his territory. This shows that the images were engraved before 262 A.D.
Maybe appointment of Hormozd Ardeshir as crown prince led to the engraving. On the breast of Shapour's horse there are inscriptions in Parthian, Middle Persian and Greek languages. The Middle Persian text says:
"This is the portrait of the grand mubid, the Mazda worshipper Shapour, the king of kings of Iran and Atiran whose face resembled that of God. He was son of Mazda worshipper Ardeshir, the king of kings of Iran whose face resembles God and was a descendent of Papak Shah."
The history and particulars of reign of Shapour 1 (272-243 A.D.):
In this image only the image of Shapour I and Hormozd Ardeshir are portrayed with all their special features. On the right side of the image one can see the bust and writing by Mubid Kertir.
Coronation of Shapour I
The third image in Naqsh-e Rajab is the coronation of Shapour I. Here the King is shown receiving the royal ring from the grand mubid. This is an imitation of the coronation of Ardeshir in Naqsh-e Rostam. Here also both the king and grand mubid are mounted on horse and they both wear the same dress. The only difference is that in Shapour's inscription the grand mubid is standing on the left side of the king and the man fallen on prostrate on the ground in Ardeshir's image is not shown in Shapour's image.
As mentioned earlier in this image the king is portrayed on the right side on a horseback stretching his hand to receive the royal ring from the grand mubid. A Grecian and Middle Persian text is inscribed on the breast of the king's horse. The Middle Persian text says:
"This is the portrait of Mazda worshiper, Shapour, the king of Iran and Aniran whose face resembles that of God. He is son of Mazda worshipper king Ardeshir, the king of kings and a descendent of Papak Shah."
The parts of the king's crown are not distinguished. Perhaps in this image the king is not portrayed with the crown of Shapour I. Thus there is a contrast between the royal ring and the inscription on the breast of the horse.
From the method of face sketching this image closely resembles the coronation of Bahram I in Bishapour. Such a resemble is not only visible in the combination of different parts such as the king's and grand mubid's dress and the sinews of the horse but even in small details such as the saddle and accouterments and special form of the royal ring and lace.
Such resemblance shows that these two images have been engraved at the same time. Although I cannot take the responsibility to solve the particulars of the king's image, I wish to remind the reader that I don't think the engraving was made in 243 A.D. when Shapour I was crowned.
On the contrary it seems that this image belongs to the end of the reign of Shapour I or the rule of Hormozd Ardeshir. In such a case one might say that the image was engraved after Shapour's death.
In this image the face of the king has been badly damaged and the details cannot be clearly distinguished. The grand mubid is wearing a corrugated crown and his curling hair is visible outside his crown. The woven hair falls on the neck and shoulder and his cloak is tied to his chest by ornamental fastenings under the pearl necklace and the trousers above his leg carries tender plaits.
The neck and breast of the horse is adorned by round images in the form of chains and the above mentioned rectangular disk is shown in front of the horse's legs.
Coronation Ceremony
In this image Ardeshir is shown on the right side with the royal crown which seems to have been installed overhead and the grand mubid is standing on the left side and is stretching the royal ring to Ardeshir. A fire brazier is set between the king and the grand mubid. Behind Ardeshir the representative of his dynasty is standing with a fan which holds over the king's head. Shapour is wearing the mark of crown prince and two elders wearing octagonal caps without any insignia are standing beside Shapour.
The image is related to the reign of Ardeshir from 225 to 243 A.D. and from the outstanding images and faces one can recognize that only Ardeshir and the grand mubid resemble each other.
Scene of Battle (Height: 4.5 meters, Length 23 meters),
In this image which is the largest icon surviving from the Sassanid period three scenes are portrayed:
a. Ardeshir is wearing a heavy metal armor, all in one piece, with a spear in his hand and Ardavan bears the same marks which is shown on his cap in Naqsh-e Rostam.
b. This image has been obliterated and it is difficult to fix its date. Here the king is wearing his fighting helmet. The helmet resembles a small crown surrounded by a dense hair. Part of the pieces of the image and the form of lace and method of dressing and especially the laces worn on the beard resemble the Naqsh-e Rostam image. This scene which depicts the king's battle is much similar to Naqsh-e Rostam from symbolic point of view. Here Ardeshir's victory over Ardalan has been portrayed. Meanwhile the marks worn by Ardavan is the same as in Naqsh-e Rostam. All these marks prove that the scene of battle was engraved at the end of Ardeshir's reign
c. The military commander is wearing a heavy metal armor and helmet. It is difficult to determine the date of this image because the king has not been portrayed with his official crown but with a helmet. This cap resembles those which are printed on coins (a small crown with a lot of hair around it). From the point of view of shape of the lace, method of dressing and especially the lace of the beard, this face resembles the engraving in Naqsh-e Rostam.
The appearance of this image which portrays a scene of battle resembles the engraving in Naqsh-e Rostam. In this scene also the victory of Ardeshir over Ardavan has been depicted. Meanwhile Ardavan's royal marks are shown in both images. From all these factors once can conclude the scene of battle belongs to the end of Ardeshir's reign.
All art experts agree that the image was engraved at the beginning of Sassanian era. One can resort to the History of Tabari to describe the details of the image. In that book it is said that in a person to person battle between Ardeshir and Ardavan the 5th near Hormozdgan the latter was slain and the image has been apparently engraved to show that scene of battle.
Naqsh-e Rostam
The Coronation Scene
Ardeshir, sitting on horseback, is standing on the left side under the crown which seems to have been installed overhead and the grand Mubid, also sitting on the horseback, is standing on the right side and is extending the royal ring to Ardeshir. Ardeshir's beard is adorned with a lace and under the feet of his horse Ardavan the 5th is lying prostrate on the ground. An elliptic cap adorned with pearls at the margin is lying under the horse's leg. The hair of Satan (Ahriman) resembles a curling snake and the bridle of Ardeshir's horse is adorned by pieces which portray a lion. On the breast of the king's horse there are Parthian, Grecian and Middle Persian inscriptions. The Middle Persian says:
"This is the grand mubid, Ardeshir, the king of kings of Iran, whose face resembles that of God and is the son of Papak Shah."
Another inscription in Middle Persian, Parthian and Grecian on the breast of the horse of the grand mubid says "This is grand mubid (which is called Boroy in Grecian language)". The image is 4.20 meters high and 6.65 meters long.
The dress of the grand mubid and the king is according to religious traditions (all the garments and royal marks in Sassanian images are repeated). Since the fourth century A.D. the marks of coronation in the official image of the king has changed.
In those times the symbols and royal insignias were important parts of a king's image and the dress of the grand mubid did not change until the end of Sassanian Dynasty. From the time of Naqsh-e Rostam under the reign of Nersi almost in every coronation scene important personalities are mounted on the horse. Thus Naqsh-e Rostam is in fact an example of coronation of Sassanian kings at the beginning of that dynasty.
In this scene the crown of Ardeshir I is the same which had been printed on coins which appeared after the engraving in Naqsh-e Rostam at the end of fourth century or the beginning of fifth century A.D. One important and official feature of the king's face is the lace enveloping the beard. Such laces are seen in all images from Shapour I onward and they were portrayed for the first time in Naqsh-e Rostam.
The Scene of Victory
Shapour I has engraved the detail of his victory over Valerianus.
A giant image in Naqsh-e Rostam from Shapour I shows that the king has forgiven the conquered Roman emperor. The king arrives at the scene mounted on a horse and the horse has lifted his right leg. The corrugated royal crown and the woven disc on it is so high that it is portrayed in a semi-circular form in the margin of the stone. The end of the king's curling and dense beard is compressed in a circle. His dense curling hair is shown at his back. Behind it the laces which form the royal dress with parallel pleats are visible. The king is wearing a tight jacket and his trousers is pleated on his leg.
A rock relief at Naqsh-e Rostam, depicting the triumph of
Shapur I over the Roman Emperor Valerian, and Philip the Arabian
The king is wearing a necklace and is seated on an ornamented saddle and is holding his sword by his left hand and extends the token of forgiveness to Valerianus who has kneeled before him. The emperor is still wearing his laureled crown and his Roman cloak which shows that he has hastened to the king to beg his forgiveness. He has bent his right leg humbly. This is the best image surviving from Sassanian period. From the point of beauty and attractiveness figures in this scene look as if they are alive.
An Iranian is seen behind the king's horse lifting his hand as a token of respect. Under that man an inscription is made in Pahlavi language which has been destroyed in the course of time. This face seems to have been engraved on the stone at a later date. The same image with slight changes can be seen in the vicinity of Shapour west of Istakhr.
The victory of Iranian king over the Roman emperor has been engraved in Shapour Mountain as well.
Coronation Ceremony
Nersi has engraved his coronation ceremony in Naqsh-e Rostam in the ancient form. This is a standard and ancient method of coronation. In other words the king is receiving the laced ring which is the royal insignia from the grand mubid. Here the grand mubid is a woman and according to Zareh is Anahita. The king is wearing an ordinary ticket jacket. The crown worn by Nersi in some coins shows a short cap with vertical lines with a big woven disc over it while the dense curling hairs of the king spread over his shoulders.
His pointed beard which is tied with a ring at the edge, the laces dancing behind the head, and the pearl necklace are the standard royal marks from ancient times.
The grand mubid is wearing a wide corrugated crown on his head and a bunch of dense curling hear is exposed outside the crown. This is the special crown worn by the Sassanian royalty. The woven hair falls on the neck and shoulder and his cloak is tied to his chest by ornamental fastenings under the pearl necklace and he wears a belt over his clock.
The King and his Courtiers
Bahram II is portrayed here in full length. On the left side the bust of the king's wife (with a hat bearing a horse's front part) and the crown prince with a cap bearing the front part of a bird are seen surrounded by elders. The date of inscription is 283 A.D. because in this image one can see Bahram Jr., son of Bahram II, who was appointed as crown prince.
The Scene of Battle
Hormozd, wearing a crown and royal dress, has hurled down by spear a military commander (Qaren) from his horse. The commander is wearing coat of mail and a Roman helmet and the cap of the officer bears an insignia. Behind the king one can see a warrior wearing coat of mail and helmet and hoisting a flag (two poles placed vertically one each other like a cross and tassels hanging on both sides).
The image shows the history of reign of King Hormozd (years 302-309 A.D.).
Naqsh-e Bishapour
Coronation Ceremony
At the right side Shapour is seen mounted on a horse and stretching his hand to pick up the royal ring. On the left side a figure is mounted on a horse delivering the royal ring to Shapour. Gordianus, the defeated Roman emperor, is shown under the feet of Shapour's horse and another man is lying under the feet of the grand mubid. Between the king Philip the Arab, the Roman emperor, is kneeling on the ground.
The pieces worn by the figures in the image point to the date of the image which refers the 243 A.D. wars and coronation of the king. The image was engraved on the rock after the Shapour's coronation and during Nowruz, the Iranian new year.
In the past it was thought that the inscription was related to Shapour's war with Roman emperor Philip, the Arab, and his victory over that emperor.
Scene of Victory
Shapour's victory over the Roman emperor has been engraved in two big images at Shapour Mountain (Bishapour, Fars) but it has been damaged in the course of time.
In one image Shapour is seen mounted on a horse and Siriadis is on foot. A man has fallen under the king's horse and the Roman emperor is kneeling in front of the king. The goddess of victory is flying overhead. At the left and right side two rows of Iranian infantrymen are portrayed showing different categories of Iranian soldiers and their weapons.
A far bigger image shows many figures standing in four rows from above to below. In the middle the Iranian king is portrayed mounted on a horse and Valerianus, the Roman emperor, is standing bareheaded in front of the king begging for forgiveness. The king is mounted on a fat horse and tramples upon a man who has fallen under his horse.
Siriadis is standing in front of the king . He has lifted his right hand and swears to remain faithful to the Shapour's heir apparent and the king is caressing his bare head. Opposite the king a man is standing who looks like a Roman. In front of the king 240 Roman officers are standing in a line and behind them four rows of 18 Iranian elders.
A big disc is placed on the king's head which serves as his crown and dancing laces are raised behind the king.
Coronation Scenery
Bahram I, mounted on a horse, is standing on the right side. He stretches his right hand to pick up the royal ring from the grand mubid. The following is inscribed in Middle Persian on Bahram's chest:
"This is Nersi, the Mazda worshipper king of Iran and Aniran, whose face resembles that of God. He is the son of Shapour, Ahura Mazda worshipper, the king of Iran and Aniran who has a divine face and was a descendent of Ardeshir, the king of kings.
Bahram II
The images of Bahram the Second can be easily divided into two parts: an earlier inscription and a later inscription. The scene of victory in Bishapour proves that there are two distinct images there. In one image the victory of Bahram over Hormozd, his nephew has been portrayed. Hormozd had been the governor of Turestan, Sekestan and India and had perhaps been appointed as crown prince.
Hormozd revolted in 283 A.D. but was severely defeated and his title which was Sekestanshah and the regent, was transferred to Bahram Jr., son of Bahram II. From that date the image of Bahram II was engraved in all official Sassanid works and in all these images he is portrayed with his wife and courtiers but without a successor.
Scene of Victory
This image is divided into two parts. In the center and at an upper elevation Bahram is standing in front of the royal throne. He is holding a banner in his right hand and a sword in his left. On his right side the Iranian warriors carry their prisoners and on his left his elders are portrayed.
At the left and at a lower elevation Bahram's special guard and courtiers are portrayed who are leading the king's horse. At the right hand side the Iranian army is shown bringing war prisoners and booty. One of these soldiers is carrying a head whose helmet proves to be Hormozd, the slain king of Sekestan.
The engraving of the king's crown does not appear to have been finished yet. Nevertheless the wings of the crown and the disc mounted on it can be distinguished.
Darabgard
In the middle of the image the crown of Ardeshir I is portrayed. Roman emperor Gordianus III is seen under the huff of the king's horse. Two elders are portrayed in front of the king. On the left side the royal guard and elders and courtiers and on the right side the Roman army are portrayed. Form the royal crown one can deduce that the two images portray the victory of Ardeshir the First over Gordianus and the war between Iran and Rome. The special lace on the king's beard shows that the image was engraved during Ardeshir's reign or at the beginning of the reign of Shapour I or before the latter's coronation in April 243 A.D.
In the past the image was ascribed to the victory of Shapour I.
Baram Dalk
This image is divided into two parts:
The upper part. In this part the chief lady (Shapour Dokhtak) is portrayed with pleated dress stretching her hand to receive a flower from one of the elders who wears an elliptic cap, royal dress and sword.
At the lower part Bahram II is portrayed stretching his hand to receive the royal ring from the same person who is engraved in the upper part.
In the coronation image (upper image) Shapour Dokhtak, the elder wife of Bahram II, is portrayed and the coronation of Bahram is shown in the lower part. In both these images the royal insignia is not presented by the grand mubid Mazda worshipper but by Mubid Kertir, his representative on earth.
The date of the image can be traced in the coins of Bahram II. In these coins Shapour Dokhtak is portrayed without a cap and royal crown and the crown of Bahram II resembles those which are printed in petty coins or coronation coins. These prove that the image was engraved around 276 A.D.
The date and particulars of the reign of Bahram II with Izad Anahita, his wife, are portrayed in the image.
Bahram's Image
The king and his court:
In this image in Sarab Bahram (Mamasani) Bahram is standing in front of his royal throne surrounded by two elders at his two sides. On the left side mubid Kertir (who can be known from his cap) is standing and the two figures to the right seem to be Farmzar and Hoonam.
The image was engraved before 283 A.D. because the image does not show the king's successor.
Koyom, The Image of Bahram II
The image has been engraved at Koyom village, 39 km from Shiraz and near Qasroldasht, but regretfully it is so damaged that the details have been destroyed.
Bahram II is shown in full length lifting his right hand as a sign of prayer and holding a sword in his left.
The crown shown in that image are printed in his coins which prove that the image was related to the beginning of his rule.
Bahram's Hunting Scene
Sarmashhad is a village west of Jarreh and south of Kazeroon and near Abgineh bridge. From that village the road leads to Famour and from there to Balladeh and Jarehta, 30 km from Mashhad. This is a difficult mountainous passage which must be crossed either by horse or foot. The plain at Sarmashhad stretch from south to north and its distance from east to west is about 10 kilometers and is surrounded by high mountains.
There is a Pahlavi script at the western mountain of Sarmashhad at a an elevation of 25 meters on the mountain breast. The image is 5 x 2.5 meters in size and portrays Bahram II. The inscription is one of the four Pahlavi inscriptions from Kertir, the grand mubid, and the subject is the same as in Naqsh-e Rostam. The grand mubid describes his efforts to consolidate the Zoroastrian religion and his success in that direction. He also speaks about punishment of sinners and praise of the virtuous and discovery of things which were revealed to him in a dream.
Herzfeld was the first scholar who discovered this inscription in 1924 and published a short article about that in 1926 in Zimg, a German newspaper. In his subsequent trips to Iran Herzfeld conducted a more careful study of the images and recorded his observations in his book called Iran in the Ancient East which was published in 1941.
Bahram II is cutting a lion into two halves with his sword. Another lion has fallen under the feet of the king. Apparently these lions had attached his wife and child because by his left land Bahram is holding Shapour Dokhtak, his wife. Kertir and his elders are standing behind the king.
The exact date of engraving seems to be in the ninth decade of the third century A.D. (390 A.D.) because here Bahram, his wife and successor are portrayed. Bahram's wife is wearing the same cap but his child is wearing the insignia of Sekestanshah.
Haji Abad Inscription
Haji Abad inscription belongs to Shapour I and is written in 115 letters in Sassanid Pahlavi and Parthian Pahlavi languages, but so far it has not been fully deciphered. Translation of the 15 lines is as follows:
"This image shows throwing an arrow by me, Shapour, the king of kings, the king of Iran, an image of God, son of Ardeshir, the king of kings of Iran and the grand son of Papak Shah. I hurled this bow in front of my elders and army commanders. When I descended into this valley I threw an arrow but there was no place where a target could be set. I ordered that a target should be set up at a farther distance and those who succeeded in hitting the target are considered good archers."
Quoted from :http://www.iranchamber.com/index.php
Alıntıdır :http://www.iranchamber.com/index.php
Gönderen: tarihci Muallim - 1207 gün önce Yorumlar: 0 |
|
|
|
MUTKİ ZENDERLİ AŞİRETİ TARİHİ ZAZA AŞİRETLERİNDEN MUTKİ ZENDERLİ AŞİRETİ TARİHİ MUTKİ ZENDERLİ AŞİRETİ TARİHİ ZAZA AŞİRETLERİNDEN MUTKİ ZENDERLİ AŞİRETİ TARİHİ Gönderen: tarihci Muallim - 333 gün önce Sophene Krallığı Sophene Krallığı Dicle ve Fırat nehirlerinin arasından kurulmuş bir krallıktır. geschrieben von: neql, am: 30/08/2008 - 03:03:19 Sophene Krallığı Dicle ve Fırat nehirlerinin arasından kurulmuş bir krallıktır. Roma imparatoru Diocletian tarafından feth edilen Sophene Krallığı, Zazaların coğrafık yerleşim yeriyle kesişmektedir. Bu Sophene Krallığının Zazalar tarafından kurulmuş olduğu tarihçiler tarafından söylenmektedir. Ermenice’de Tsophk adıyla bilinen Sophene Krallığı bugünkü Elazığ-Dersim bölgesine tekabül ediyordu. Kral Zariadres Zazadır. Zariadres (Zareh) kelimeside Zazacadan kaynaklanabilir. Zar kelimeside Zazaca’da “Sarı” demektir. Bazı kaynaklara göre Urartu kralı Menua’nin bölgedeki fetihlerini anlatan Bagin’deki yazıtta Dersim ve Elazığ yörelerine Supani denmektedir. Bu adın sonraları Sofene (Sophene) şekli altında yaşadıgını görmekteyiz. Zazalar'dan Pers Kralı Da... Gönderen: tarihci Muallim - 526 gün önce Yavuz Sultan Selim ve Kürtler Yavuz Sultan Selim ve Kürtler Gönderen: tarihci Muallim - 1087 gün önce İşte 31 Mart'ın 'derin' yüzü İşte 31 Mart'ın 'derin' yüzü Gönderen: tarihci Muallim - 1144 gün önce İTTİHADÇI CEMAL – 2 İTTİHADÇI CEMAL – 2 Gönderen: tarihci Muallim - 1144 gün önce ( Devamı...) |
|
|
|
 israilin gazzede yaptığı katliamı lanetliyorum.
Allah 'ın laneti İsrail devletinin siyonistlerinin üstüne olsun diyorum.
Muallim Said Halim
Gönderen: tarihci Muallim - 1248 gün önce ('1355197','1355197','48','86')">Spam rapor edin dersim katliamını yapanlar yargılanmalıdır Gönderen: hesen - 1274 gün önce ('1355197','88','48','77')">Spam rapor edin Katliamcı Ermenilerin köpekliğini yapan satılmış Ermeni itlere karşı yaptığınız mücadelede sizi tebrik ediyorum.
(İyi insaflı ermeniler bahis haricidir) Gönderen: haszaza - 1291 gün önce ('1355197','88','48','72')">Spam rapor edin HER ÜREN KÖPEĞE TAŞ ATSAYDIK
ELİMİZ TAŞA BİLE DEĞMEZLER İÇİN
YORULUR GİDERDİ.
Gönderen: tarihci Muallim - 1312 gün önce ('1355197','1355197','48','65')">Spam rapor edin |
|
|
|
|
A-ZAZA TARİHİ Eklendi 1041 gün önce |
|
|
|
“Osmanlı’dan Günümüze Elitler ve Din”
Prof. Dr. Kemal H. Karpat’ın Timaş Yayınları’ndan çıkan “Osmanlı’dan Günümüze Elitler ve Din” isimli çalışmada daha çok Müslüman dini elitler ile modernleşme ve devletle ilişkiler boyutu değerlendiriliyor. Kitabı Haksöz-Haber için Ahmet Düzgün değerlendirdi.
02.05.2009 13:40
"Osmanlı'dan Günümüze Elitler ve Din"
AHMET DÜZGÜN
Türkiye'de birçok üniversitede çalışmış olan, halen Wisconsin Üniversitesinde Tarih Bölümünde öğretim üyeliğini sürdüren Kemal H. Karpat, siyasal ve sosyal bilimler alanında uzmanlaşmış bir akademisyendir. Timaş Yayınlarından çıkan "Osmanlı'dan Günümüze Elitler ve Din" isimli çalışmada birçok ülkede konferanslarda sunduğu metinlerin birleşiminden oluşmuş. Bir makale ise ortak bir kitap çalışması için yazılmış. Bu metinler İngilizce hazırlanmış Türkçeye çevrilmiş, yazar tarafından bir önsöz eklenerek yayınlanmış.
294 sayfa olan kitap 2 ana bölümden oluşuyor. Bunlara Elitler ve Demokrasi, Din ve Laiklik isimleri verilmiş. Giriş bölümünde yazar Türk toplumunun son yüz elli yılda yaşadığı kültürel, sosyal, ekonomik ve siyasi değişimi anlama çabasının 'geleneksel tarihi bir toplum ve devlet, kendi iç gücü ile kendisini yenileyebilir mi?' sorusuna cevap olması gerektiğini vurguluyor.
ELİTLER VE DEMOKRASİ
Yukarıda alıntıladığımız soruya cevap arayışı olarak yazar ilk yazısında Türkiye'nin yapısal değişmelerini, tarihi aşamalarını teorik çerçevede tartışıyor. Modernleşme teorilerini 'Türkiye modernleşmesini' anlamamıza yardımcı olmak için tartışan Karpat, her toplumun bu şablonlara uymadığını kendi özel şartlarını gözetmek gerektiğini belirtiyor. Osmanlı İmparatorluğunun kuruluşundan Cumhuriyet döneminde 1960'lara kadar devletin yönetici sınıfları diyebileceğimiz elitlerin rolünü anlatıyor.
Karpat'a göre Cumhuriyet elitleri genelde halk kökenlidir, fakat halk adına iktidarı ele geçirdikleri halde halkın değer yargılarına ve yaşam tarzına yabançılaşmışlardır. Sosyal kökeni ne olursa olsun devlet tarafına geçenler, yani devlet iktidarından pay almayı başaranlar, mutlak devlet fikrinin baş savunucusu olmakta ve vatandaşı devlet emrinde çalışan, yaşayan bir mahlûk gibi görme eğilimine kapılmaktadır. Elitlerin temsilcisi daima CHP olmuştur: "CHP'nin temsil ettiği devletçi elitler, laiklik ve Atatürk inkılâplarının korunması gerekçesinden ve son olarak ordudan faydalanarak 1960 ve 1971'de iktidarı yeniden ele geçirdi. Devletçi elitlerin 1980'deki müdahalesiyse ordu, CHP, üniversiteler ve basın arasındaki koalisyonun dağılmasına yol açtı. Dini elitlerin yükselişi ve İslam'ın olağan dışı canlanışı askeri müdahale için sürekli bir gerekçe oluşturmuştur."
Osmanlıda hükümdar -bürokrasi(seyfiye, ilmiye, kalemiye)- teba şeklinde oluşan devlet yönetim tarzı Cumhuriyet döneminde Atatürk-bürokrasi(asker, üniversite, yargı)- vatandaş şeklinde devam etti. 1800'lü yıllarda ortaya çıkan tarıma dayalı yeni orta sınıf/ayanlar, yine bu yıllarda modern okullardan mezun bürokrat sınıfla birlikte sultana karşı ekonomik ve siyasal haklar kazandılar. 1876 kurulan meclis bir dönem kapatılmasına rağmen bu sınıfların baskısıyla 1908 de meşrutiyet ilan edildi. 1913'e kadar Osmanlı da birçok fikri ekol dernek kurmuş, gazete ve dergiler çıkarmıştı. I. Dünya Savaşı kaybedilip Osmanlı İmparatorluğu
dağılma sürecine girince milli mücadeleyi yine bu orta sınıf ve yeni bürokrat kadrolar örgütledi. Fikri ayrılıklar milli mücadele döneminde geri planda kaldı, Cumhuriyet kurulduktan sonra ise İslamcılar, muhafazakâr modernleşmeciler, komünistler, Kürtler, liberal demokratlar tasfiye edildi. Pozitivist otoriter modernleşmeci grup kesin hakimiyet kurdu. Tek parti döneminde baskılardan muhalefete çok fazla imkan bulamasalar da tarıma dayalı orta sınıf ve muhafazakar modernleşmeci bürokratlar çok partiye geçişten itibaren devlet yönetiminde söz sahibi oldular. Bu gelişim süreciyle ilgili birçok veri ve tablo ortaya koyan yazar, eğitim alanındaki, tarımda ve ticarette ki gelişmenin sosyal ve siyasal hakları kazanmadaki rolünü göstermeye çalışıyor.
Karpat, Türkiye'yi Osmanlı'dan ayrı düşünmüyor. Türkiye'nin modernleşme serüvenini anlatırken Abdülhamid dönemine dikkat çekiyor. O dönem (1876-1909) "karanlık" bir gerileme ve dağılma dönemi olarak bilinir. Oysa Karpat'a göre bu dönemde, eğitim ve okuryazarlık, kitap ve gazete yayını, sivil kurumların oluşturulması, kentleşme, ulaşım imkanının artması, haberleşmenin yaygınlaşması ve ticaret açısından hızlı bir gelişme yaşanmıştır.
Bu tezlerine bağlı olarak Karpat ikinci yazısında Osmanlı da ilan edilen anayasa ve meşrutiyetin iktisadi olarak güçlenen Müslüman orta sınıfın desteğiyle oluştuğunu iddia ediyor. Birçok tarihçinin Osmanlı modernleşmesinde gayrimüslimlerin etkili olduğu iddiasına katılmıyor. Yeni bürokratlar, okumuşlar ve güçlenen Müslüman orta sınıfın önemini vurguluyor. Bu yeni elitler ekonomik ve siyasi haklarını almak için 1876 anayasasının ortaya çıkmasının önemli sebeplerindendir. Karpat, Osmanlı'da demokratik haklar isteğinin başlangıç tarihini bu olaylarla başlatıyor.
DİN VE LAİKLİK
Birinci Bölüm'de modernleşme sürecinde elitlerin etkisi tartışıldıktan sonra, İkinci Bölüm'de bu elitlerden olan ilmiye sınıfının yani din adamlarının modernleşme karşısındaki tutumları değerlendiriliyor. Karpat'ın bu bölümde tartıştığı konuda ayrıntılı çalışmalar yapılması gerekir tespiti önemli. Ahmet Cevdet Paşa'yı örnek veren Karpat, onun hakkında bile çok fazla çalışma yapılmadığını belirtiyor.
Cumhuriyet'in kuruluşunda dini çevrelerin etkileri, daha öncesinde ortaya çıkan dini yayınlar ve ekoller, Abdülhamit'in modernleşme politikaları genel olarak anlatılıyor. Karpat elitlere eklendiğini gösterdiği Müslüman orta sınıfın taşrada kendisine bağlı devletten bağımsız bir din adamı sınıfı ürettiğini ve bu sınıfın resmi devlet ulemasından farklı davrandığını söylüyor. Merkezdeki resmi ulema, devletin modernleşme çabalarını destekleyip meşrulaştırma gayreti içindeyken, taşradaki ulema, özellikle gayrimüslimlere verilen iktisadi imtiyazlardan başlayarak birçok konuyu eleştiriyor. Cumhuriyet kuruluşuna kadar taşradaki ulema ve 1908'den sonra kendilerine ilmiye yerine İslamcı denilen ekoller gücünü ve etkinliğini korumuştu. Cumhuriyet rejimi jakoben batılılaşmayı, pozitivizmi dayatınca tarikatlar başta olmak üzere bu sınıfı tasfiye etti. Ilımlı modernist İslamcıların Osmanlı'dan Cumhuriyete geçişte üstlendikleri rol kitapta şöyle anlatılıyor:
İsmail Hakkı İzmirli (1868-1946) ve Mehmet Ali Ayni(1868-1945) gibi başka İslamcılar da Sırat-ı Müstakim ve Sebil-ür Reşad' da yazdılar ve bugün geçerli olan resmi İslam anlayışının yaratılmasında kritik roller oynadılar. Akseki ve Günaltay örnekleri, Osmanlı İslamı'nın büyük oranda değişmiş biçiminin modern Türkiye'de nasıl devam ettiğini ve yeni bir ulusal, yarı laikleşmiş ilmiyenin nasıl ortaya çıktığını fazlasıyla gösteriyor. Osmanlı'da olduğu gibi,bugün d , Diyanet'in yetki alanının dışındaki bir çok popüler sufi tarikatın da içinde olduğu çok sayıda İslamcı grup var. Fakat göründüğü kadarıyla resmi ve gayrıresmi İslam'ın temsilcileri arasındaki ilişki iyi.(s. 234)
Yukarda ki alıntıda ismi geçen Ahmet Hamdi Akseki ve Şemsettin Günaltay da Sebil-ür Reşad' da yazdılar biri Diyanet'te Başkan'lık diğeri de Başbakan'lık yaptığı 1949-1950 dönemlerinde devlet din uzlaşmasında etkili oldular.
Karpat diğer kısa üç yazısında 19. yüzyılda laiklik, modernizm ve inanç; daha sonrada Cumhuriyet dönemi laiklik uygulamalarını tartışıyor. Son yazısında ise Akparti deneyimini, Müslümanların moderniteyle uyum sağlıyanlarının durumunu tartışıyor.
GENEL DEĞERLENDİRME
Kitap benzer başlıkları işleyen farklı dönemlerde yazılan metinlerden oluşmuş. Bu yüzden kitap bir bütünlüğe sahip değil,bir çok konuda kaçınılmaz olarak tekrarlar var.Batıdaki ilgili toplantılarda sunulması hedef kitlesini zaten gösteriyor.Çevirisi pekte başarısız olmamasına rağmen okunması çokta rahat değil.Tartışılan tezler genel olarak tarihi bilgi verme dışında elitlerin rolü üzerinde yoğunlaşmış olması nedeniyle ilk yazı hariç -bu tez bir çok tablo veriyle destekleniyor-zayıf kalmış.
Karpat, yaptığı çalışmada Osmanlı'da 19. yüzyılda oluşan Müslüman orta sınıfın o zamandan beri Cumhuriyet dönemi de dahil etkilerini göstermeye çalışmış. Merkezde yeni bürokrat sınıfın çoğalmasıyla gücü azalan ilmiye sınıfı taşrada bu Müslüman orta sınıfın desteğiyle kendine yeni bir destek bulmuş. İlmiye sınıfının Cumhuriyet dönemi durumu da, direnmeyi seçip tasfiye edilen birkaç kişi dışında karşıtına sığınarak var olma şeklinde tezahür etmiştir. Osmanlı'dan devralınan diriliğini yitirmiş Müslüman kimliği bu uzlaşmadan sonra iyice devletçi ve modern yoruma açık olarak varlığını devam ettirebilmiştir.
Resmi din adamı sınıfı dışında da sağcılık, devletçilik destek bulmuş, modern olana karşı geleneksel olan din yorumuyla karşı çıkılmaya çalışılmıştır. Geleneksel din yorumunun modern olana karşı duramadığı ve çözüldüğü de vakıamızdır. Türkiye Müslümanları olarak bu zaafları taşıyan Müslüman kimliği ıslah etme çabaları içinde olmalıyız. Modern dünyaya cevap vermede ve geleneksel olanın ıslahında bize gereken ölçü ve dinamizm kaynağı vahiyde bulunmaktadır. Önemli olan bu bilgiyle günümüz dünyasında vahyi değerleri sosyal, siyasal, iktisadi alanlarda örnekleyebilen bir diriliği ve derinliği yakalamaktır.
HAKSÖZ-HABER
Gönderen: tarihci Muallim - 1122 gün önce Yorumlar: 0 |
|
|
|
İTTİHADÇI CEMAL – 2 Eklendi 1144 gün önce |
|
|
|
OSMANLI DÖNEMiNDE ZAZA KiMLiĞi Türk ve Kürt aydınları veya siyasi çevrelerinin büyük bir bölümü tarafından, Anadolunun kadim halklarından biri olan Zazalar hakkında ciddi hiç bir inceleme-arastırma ... Eklendi 1221 gün önce |
|
|
|
ÖDEMİŞ EKİN PAZARI CÂMİİ’NDEKİ HZ. ALİ’NİN MÜNÂCÂTI.pdf ÖDEMİŞ EKİN PAZARI CÂMİİ’NDEKİ HZ. ALİ’NİN MÜNÂCÂTI Gönderen: tarihci Muallim - 1096 gün önce BİNGÖL KARER ( KARİR ) BÖLGESİ ALEVİ ZAZA HALK İNANÇLARI VE İNANÇ RİTÜELLERİ.pdf BİNGÖL KARER ( KARİR ) BÖLGESİ ALEVİ ZAZA HALK İNANÇLARI VE İNANÇ RİTÜELLERİ HAKKINDA BİLİMSEL BİR İNCELEME PDF FORMATINDA Gönderen: tarihci Muallim - 1232 gün önce 
Filistin Marşı ( Şehitler Albümü Eşliğinde ).flv Filistin Marşı ( Şehitler Albümü Eşliğinde ) Evet ben Muallim Said Halim şiddete karşıyım.Ancak,Filistin de ki müslüman kardeşlerimiz için başka bir seçim başka bir yol var mı acaba ? Müslüman kardeşinin derdiyle dertlenmeyen gerçekten iman etmiş olmaz. Müslümanı sevmeyene müslüman denemez. Allah 'a emanet olunuz. Ortadoğunu huzuru halklarının barışı israil in bu bölgeden defolup gitmesinden geçmektedir.İsrail, yok olmadan zazaların dilleri de emin olun ki özgür olamayacaktır. Gönderen: tarihci Muallim - 1240 gün önce LİCE TARİHİ. BİR LİCE TARİHİ ARAŞTIRMASI. FİKİRLER YAZININ YAZARINA AİTTİR. YAZAR LİCE'NİN ZAZALIĞI KONUSUNU GÖZARDI ETMİŞ OLMAKLA BİRLİKTE İYİ BİR İŞÇİLİK YAPMIŞ. Gönderen: tarihci Muallim - 1257 gün önce Alhas Tataruşağı Köyü hakkında bir inceleme.pdf Alevileşen sünni aşiretlerden Alhas Tataruşağı Köyü hakkında bir inceleme yazarın nasıl da alevileşmeyi inkar etmeye yöneldiği dikkat çekici bir şekilde göze çarpmaktadır. Gönderen: tarihci Muallim - 1325 gün önce ( Devamı...) |
|
|
|
Sasani devleti, Romaya yenik düşen Pers devletinin küllerinden doğan bir direniş devletidir. M.Morgül on 7/28/2011, 11:57:37 Gönderen: tarihci Muallim - 307 gün önce OSMANLI BELGELERİ’NDE DERSİM TARİHİ Geschrieben von zamamonan am 18. Februar 2004 20:51:10: AHMET HEZARFEN Gönderen: tarihci Muallim - 962 gün önce Canları kim yaktı? (Madımak Olayı ) Canları kim yaktı? Gönderen: tarihci Muallim - 1036 gün önce Zaza Tarihi Üzerine Bir Tez ve Yamaç Köyü Tarihi A-ZAZA TARİHİ Gönderen: tarihci Muallim - 1041 gün önce “Osmanlı’dan Günümüze Elitler ve Din” “Osmanlı’dan Günümüze Elitler ve Din” Prof. Dr. Kemal H. Karpat’ın Timaş Yayınları’ndan çıkan “Osmanlı’dan Günümüze Elitler ve Din” isimli çalışmada daha çok Müslüman dini elitler ile modernleşme ve devletle ilişkiler boyutu değerlendiriliyor. Kitabı Haksöz-Haber için Ahmet Düzgün değerlendirdi. 02.05.2009 13:40 "Osmanlı'dan Günümüze Elitler ve Din" AHMET DÜZGÜN Türkiye'de birçok üniversitede çalışmış olan, halen Wisconsin Üniversitesinde Tarih Bölümünde öğretim üyeliğini sürdüren Kemal H. Karpat, siyasal ve sosyal bilimler alanında uzmanlaşmış bir akademisyendir. Timaş Yayınlarından çıkan "Osmanlı'dan Günümüze Elitler ve Din" isimli çalışmada birçok ülkede konferanslarda sunduğu metinlerin birleşiminden oluşmuş. Bir makale ise ortak bir kitap çalışması için yazılmış. Bu metinler İngilizce hazırlanmış Türkçeye çevrilmiş, yazar tarafından bir önsöz eklenerek yayınlanmış. 294 sayfa olan kitap 2 ana bölümden ol... Gönderen: tarihci Muallim - 1122 gün önce ( Devamı...) |
|
|
|
Yorumlar: 0
